آبشارهای آستارا: یک منطقه، چهار مسیر متفاوت
کوه های تالش (Talysh) از نظر تراکم آبشار در آذربایجان در رتبه اول قرار دارند. چندین مسیر در اطراف آستارا (Astara) وجود دارد و همه آنها سختی یکسانی ندارند — انتخاب باید بر اساس توانایی پاهای شما انجام شود.
آویارود (Avyarud) — ۴ کیلومتر، متوسط
جمع و جورترین گزینه. از روستای پلیکش (Palikash) شروع می شود، مسافت فقط ۴ کیلومتر است. راحت ترین نقطه ورود برای کسانی که برای اولین بار به آستارا می روند.
→ آستارا، پیاده روی آبشار آویارود
روستای سیم (Sim): دوستاخانا و شیرهال — متوسط
پس از رسیدن به روستای سیم، با ماشین های کوهستانی به آبشارها نزدیک می شویم، سپس پیاده روی آغاز می شود. در بهار آب در پرآب ترین حالت خود است — بهترین فصل برای این مسیر آوریل-می است.
→ آستارا، پیاده روی روستای سیم
آبشار شی (Şi) — ۱۴ کیلومتر، متوسط-سخت
با عبور از جنگل های تالش به آبشار شی با ارتفاع ۶۰ متر می رسید. در طول مسیر، چشم انداز روستاهای دیقو (Diqo) و آیوارود (Ayvarud) وجود دارد. روز طولانی است: تجمع ساعت ۶ صبح است، و برای رسیدن به آبشار نیاز به پیاده روی جدی است.
→ پیاده روی به سمت آبشار غول پیکر شی در آستارا
سیم ➝ سیوف ➝ بندسر — ۱۷.۵ کیلومتر، سخت
سه روستا، یک روز، ۱۷.۵ کیلومتر. باغ های مرکبات، جاده های روستایی و جنگل های پارک ملی هیرکان (Hirkan). تجمع ساعت ۰۴:۴۵ است — این همه چیز را در مورد طول مسیر به شما می گوید.
→ آستارا – سیم ➝ سیوف ➝ بندسر
سه نکته ظریف در مسیرهای آستارا
رطوبت. جنگل تالش مرطوب ترین مکان در کشور است. پس از عرق کردن، پیراهن خشک نمی شود — یک پیراهن یدکی در کوله پشتی خود داشته باشید.
لغزندگی. سنگ های اطراف آبشار همیشه خیس و خزه دار هستند. کفی کفش مهمترین وسیله در اینجا است.
زالو و کنه. در جنگل های مرطوب در فصل خود یافت می شوند. جوراب بلند، قرار دادن پاچه شلوار داخل جوراب و بررسی بدن پس از تور یک قانون معمول است.
بهترین قسمت آستارا آبشارها نیستند — بلکه جاده های روستایی هستند که از میان باغ های مرکبات می گذرند. در مسیر عجله نکنید.
ادامه: سه آبشار لریک.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها