مسیرهای دو و سه روزه: از روستایی به روستای دیگر، عبور از ییلاقات و ارتفاعات.


ترکینگ از نظر مدت زمان با هایکینگ روزانه متفاوت است: مسیر طی دو یا سه روز پیموده میشود و شبها در خانههای روستایی، ییلاقات یا چادر سپری میگردد. خطوط کلاسیک آذربایجان شامل خینالیق–لازا، گالاخودات–میختوکن، لاهیج–موجو و گذرگاههای جنگلی قاخ–ایلیسو است.
این نوع سفر آمادگی جسمانی بیشتری میطلبد: پیمایش روزانه ۱۲ تا ۲۰ کیلومتر و صعود ۸۰۰ تا ۱۴۰۰ متر امری معمول است. در عوض، مسیر به کلی از جادهها فاصله میگیرد و دسترسی به ییلاقات بکر، سیاهچادرهای چوپانان و آسمان پرستاره را فراهم میآورد.
گذر از خینالیق به لازا نامآشناترین ترکینگ دو روزه کشور است. مسیر گالاخودات–میختوکن–لازا طولانیتر و بسیار خلوتتر است. در جنوب ییلاقات لریک–یاردیملی و در غرب گذرگاههای جنگلی اطراف گویگول گزینههایی تماشایی هستند.
بسته به برنامه، شب در خانه بومیان روستا (همراه با آب گرم و غذای محلی) یا در چادر سپری میشود. در اقامت روستایی، بار شما بسیار سبکتر بوده و تنها کوله سبک روزانه حمل میکنید.
شما دو روز متوالی روزانه ۶ تا ۸ ساعت پیادهروی خواهید کرد، بنابراین انجام چند پیمایش طولانی یکروزه پیش از سفر تمرین مناسبی است. کفش کوهپیمایی باید قبلاً پوشیده و جاافتاده باشد.
هایکینگ یک پیادهروی یکروزه است که غروب به خانه برمیگردید. ترکینگ به معنای اقامت دستکم یک شب در طول مسیر است که تجهیزات، آمادگی و برنامهریزی متفاوتی را میطلبد.
لوازم ضروری شخصی را در کوله خود حمل میکنید. در برخی مسیرها بارهای سنگین توسط اسب یا خودروی پشتیبان به اقامتگاه بعدی منتقل میشود که در مشخصات تور ذکر میگردد.
در ییلاقات آنتندهی مقطعی است و در درههای عمیق کاملاً قطع میشود. راهنمایان نقشههای آفلاین و در صورت لزوم دستگاه ارتباط ماهوارهای به همراه دارند.
گروههای ترکینگ معمولاً ۸ تا ۱۵ نفره هستند؛ به دلیل محدودیت ظرفیت اقامت در روستاها، ظرفیت پذیرش نسبت به تورهای یکروزه محدودتر است.
یادداشتهای مسیر و توصیههای آمادهسازی.
مسیرها، نقشهها و تمام تورها در یک صفحه