مارها در پیاده روی: خطر واقعی چقدر است و چه باید کرد
ترس از مارها یکی از رایج ترین سوالاتی است که توسط افراد مبتدی در پیاده روی پرسیده می شود. پاسخ کوتاه: خطر واقعی است، اما بسیار کم است و تقریباً به طور کامل به رفتار شما بستگی دارد.
وضعیت در آذربایجان
ده ها گونه مار در این کشور وجود دارد، اما اکثریت قریب به اتفاق آنها غیر سمی هستند. گونه هایی که برای انسان جدی در نظر گرفته می شوند عمدتاً متعلق به خانواده افعی ها (Vipera) هستند و در دامنه های خشک، سنگی و آفتابگیر پراکنده هستند. بیشتر مارهایی که در کف مرطوب جنگل و در کنار آب با آنها روبرو می شوید بی خطر هستند.
بیشتر گزیدگی ها در دو سناریو اتفاق می افتد: دراز کردن دست به زیر یک سنگ یا داخل یک سوراخ بدون دیدن آن و پا گذاشتن روی مار. به عبارت دیگر، مار حمله نمی کند — او از خود دفاع می کند.
قوانینی که خطر را تقریباً به صفر می رساند
- از مسیر اصلی خارج نشوید. میانبر زدن از میان علفزارهای بلند بخش بزرگی از خطر است.
- از کفش هایی که مچ پا را می پوشانند و جوراب های ضخیم استفاده کنید. بیشتر گزش ها در سطح مچ پا اتفاق می افتد.
- از روی سنگ، کنده درخت یا درخت افتاده رد نشوید، بلکه از کنار آن بگذرید. وقتی از روی آن رد می شوید، پای شما در یک فضای خالی دیده نشده فرود می آید.
- دست خود را در جایی که نمی بینید فرو نکنید: شکاف صخره، زیر سنگ، پایین یک بوته.
- ساعات اولیه یک روز گرم و اواخر عصر، زمان اوج فعالیت مارهاست — در این ساعات با دقت بیشتری راه بروید.
- اگر ماری دیدید: بایستید، عقب نشینی کنید. برای عکس گرفتن نزدیک نشوید — بخش قابل توجهی از گزش ها دقیقاً در تلاش برای ایجاد مزاحمت برای مار اتفاق می افتد.
در صورت گزیدگی
چه باید کرد:
- مصدوم را آرام کنید و حرکت او را کاهش دهید. وحشت و دویدن گردش خون را تسریع می کند.
- اندام گزیده شده را پایین تر از سطح قلب و بی حرکت نگه دارید؛ در صورت امکان آن را با آتل ثابت کنید.
- فورا انگشتر، ساعت و لباس های تنگ را درآورید — تورم به سرعت اتفاق می افتد.
- با 103 تماس بگیرید، وضعیت را شرح دهید، نزدیکترین نقطه خروج را بگویید. مختصات را از Wikiloc یا برنامه نقشه بخوانید.
- در صورت امکان، مصدوم را خودتان نیاورید، بلکه ترتیب آوردن او را بدهید — هرچه کمتر راه برود، بهتر است.
چه کاری نباید انجام داد — این بخش مهمتر است:
- بریدن، مکیدن، سوزاندن. هیچکدام کار نمی کنند، همه آنها آسیب می رسانند.
- بستن شریان بند (تورنیکت). قطع کامل خونرسانی خطر از دست دادن اندام را به همراه دارد.
- گذاشتن یخ.
- دادن الکل یا مسکن هایی مانند آسپرین (باعث رقیق شدن خون می شود).
سرم ضد زهر فقط در یک مرکز درمانی تزریق می شود. بنابراین برنامه ساده است: تثبیت و انتقال.
چشم انداز
برای فردی که در مسیر راه می رود، کفش مناسب دارد و روی چیزی که نمی بیند پا نمی گذارد، خطر مار بسیار کمتر از سایر خطرات در پیاده روی است — مانند لیز خوردن، کم آبی بدن، تغییرات آب و هوا. در مسیرهای شیب دار سنگی و خشک (خیزی (Khizi)، کوه بی بی یم (Baybayim)، مسیرهای اطراف قوبوستان (Qobustan))، فقط با کمی دقت بیشتر قدم برداشتن کافی است.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها