کوه در زمستان: چه کارهایی ممکن است و از چه باید دوری کرد

کوه در زمستان زیباست و به همان اندازه بیرحم. برف مسیر را پنهان میکند، روز را کوتاه میکند و بهای اشتباه را بالا میبرد.
در زمستان چه ممکن است
مسیرهای کمارتفاع. مسیرهای جنگلی و دریاچهای تا ۱۰۰۰ متر در زمستان هم قابل پیمایشاند — فقط آهستهتر.
آبشارهای یخزده. آبشارهای اطراف لازا در زمستان یخ میزنند و منظرهای کاملاً متفاوت میسازند.
پیادهروی روی برف. با کفش برف (snowshoe) در مناطق ییلاقی.
در زمستان از چه دوری کنیم
قلههای بلند. بازاردوزو و توفانداغ در زمستان مسیر کوهنوردی فنیاند — تبر یخ، کرامپون، طناب و آموزش لازم دارند. هیچ ربطی به برنامه تابستانی ندارند.
دامنههای پرشیب. خطر بهمن وجود دارد، بهویژه ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از بارش برف تازه و روزهای گرم شدن هوا.
تنها رفتن. کوهپیمایی تنها در زمستان چندین برابر پرخطرتر از تابستان است.
تجهیزات اضافه
- گتر برف. از ورود برف به کفش جلوگیری میکند.
- دستکش ضدآب + یک جفت یدک. دستکش خیس در سرما بیفایده است.
- فلاسک. در تابستان لازم نیست، در زمستان باارزشترین وسیله است.
- لایه گرم یدک. هنگام استراحت، افت دما در چند دقیقه احساس میشود.
- عینک آفتابی. نور برف چشم را میسوزاند.
نور روز
در دسامبر–ژانویه ساعت ۱۷:۳۰ هوا تاریک میشود. برنامهریزی مسیر باید بر همین اساس باشد: اگر تا ساعت ۱۴:۰۰ به قله نرسیدهاید، برگردید.
بدن در سرما
نشانههای هیپوترمی: لرزش غیرقابلکنترل، دشواری در حرکت دست و انگشتان، اختلال در گفتار، بیتفاوتی غیرعادی. در این حالت: به جای محفوظ از باد بروید، لباس خیس را عوض کنید، نوشیدنی گرم و شیرین بدهید، بدن را گرم کنید.
سرمازدگی: لکههای سفید روی نوک انگشتان، بینی و گوشها. مالش ندهید (به بافت آسیب میزند)، بهتدریج گرم کنید.
به مسیر زمستانی با راهنمای باتجربه بروید. در این فصل، بهای فکر «خودم از پسش برمیآیم» بسیار بالاست.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها