لازا، بودوق، هاپوت: راهنمای روستاهای کوهستانی قوبا-قوسار

در بخش کوهستانی مناطق قوبا (Quba) و قوسار (Qusar)، در فاصله چند ده کیلومتری از یکدیگر، روستاهایی وجود دارند که زبان، معماری و حتی سنت های کشاورزی آنها متفاوت است. این متراکم ترین موزاییک فرهنگی کشور است.
لازا (قوسار)
در دامنه توده کوه شاهداغ، در ارتفاع حدود ۱۳۰۰ متری. این یک روستای لزگی است و اطراف آن به دلیل آبشارها معروف است — با یک پیاده روی کوتاه می توان به چندین آبشار در اطراف روستا رسید.
لازا (Laza) همچنین دروازه ای برای مسیرها است: از اینجا می توان به فلات میختوکان، به سمت سووار و دره کوزون رفت. و در زمستان، نزدیکی آن به پیست شاهداغ باعث می شود در هر فصل از سال فعال باشد.
مسیرها: پیاده روی قوسار، کوزون-لازا، فلات میختوکان و پیاده روی سووار.
بودوق (قوبا)
در ارتفاع نزدیک به ۲۰۰۰ متر، در شیب خشک و باز. مردم بودوق (Buduq) به زبان خود صحبت می کنند — متعلق به خانواده زبان های قفقاز شمالی، زبانی که فقط به این روستا و چند شهرک منتقل شده محدود می شود.
بودوق از نظر چشم انداز با خینالیق متفاوت است: کمتر سبز، بیشتر سنگی و افق باز. درههای عمیق و گورستانهای باستانی در اطراف آن وجود دارد.
گریز و قالاخودات (قوبا)
دو روستای نزدیک به هم؛ هر دو در لبه یک دره عمیق ساخته شده اند. زبان گریز (Griz) یک زبان مجزا است. یکی از دیدنی ترین مناظر منطقه در اینجا است — روستا در لبه صخره است و دره در پایین قرار دارد.
آبشار گریز و قله مستدرگاه در این جهت هستند: قله مستدرگاه و آبشار گریز، قالاخودات-گریز، راه اِه، گریز.
هاپوت (قوبا)
روستایی با رفت و آمد کمتر و ساکت تر. گویش خاص خود را دارد و تقریبا هیچ گردشگری در آن وجود ندارد. کسانی که به آنجا می روند معمولاً کسانی هستند که برای دومین یا سومین بار به این منطقه سفر می کنند.
خینالیق (قوبا)
شناخته شده ترین و ثبت شده در فهرست یونسکو در این منطقه — ما یک مقاله جداگانه به آن اختصاص داده ایم: خینالیق و مسیر کوچ.
نکات کاربردی
- جاده. جاده های خینالیق و لازا آسفالت هستند. در جهت های بودوق، گریز و هاپوت، بخشی از جاده خاکی/شنی است — پس از باران با یک ماشین معمولی دشوار می شود. رفتن به این روستاها با 4x4 قابل اعتمادتر است.
- اقامت. مهمانخانه وجود دارد، اما تعداد آنها کم است — در طول فصل از قبل تماس بگیرید.
- ارتباطات. در روستاها وجود دارد، بین آنها و در دره ها وجود ندارد (در این باره).
- فصل. ژوئن-اکتبر. اگرچه جاده ها در ماه های بهار باز هستند، اما هنوز در مسیرهای بالایی برف وجود دارد.
- رفتار. اینها روستاهای زنده هستند. اجازه گرفتن برای عکس گرفتن از خانه و افراد، پذیرفتن چای تعارف شده و خرید چیزی از مغازه — همه اینها ارتباط را تغییر می دهد.
توصیه مسیر
دو روستا برای یک آخر هفته کافی است. گنجاندن سه یا چهار روستا در یک روز در عمل به معنای نشستن در ماشین است — این منطقه جایی برای گشت و گذار با عجله نیست.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها

