مناطق شراب آذربایجان: بعد از پیاده روی کجا برویم
تاریخچه کشت انگور در آذربایجان بسیار قدیمی است و در ۱۵-۲۰ سال گذشته، این بخش دوباره احیا شده است. جالب اینجاست که مناطق اصلی انگور دقیقاً در همان شهرستان هایی قرار دارند که مسیرهای پیاده روی از آنها می گذرند — به این معنی که برای اضافه کردن آنها به سفر نیازی به طی کردن مسیر اضافی ندارید.
مناطق اصلی
شاماخی (Şamaxı). شناخته شده ترین منطقه شراب کشور. کوهپایه ها، خاکی با زهکشی خوب و اختلاف دمای شب و روز — شرایط مساعد برای انگور. فاصله دو ساعته از باکو این منطقه را به در دسترس ترین گزینه برای آخر هفته تبدیل می کند.
اسماعیل لی (İsmayıllı). همسایه شاماخی، سرسبزتر و خنک تر. در این منطقه هم مزارع بزرگ و هم تولیدات خانوادگی کوچک وجود دارد. بسیاری از مسیرهای پیاده روی از همین شهرستان می گذرند: اسماعیل لی، پیاده روی قالاجیق (Qalacıq)، دریاچه قارانوهور (Qaranohur)، دره بابا داغ (Babadağ).
قابالا (Qəbələ). کوهپایه ها، آب و هوای خنک. در کنار شراب، فرآوری میوه نیز قوی است — فندق، سیب، انار.
گوی گول (Göygöl) (هلندورف سابق). سنت شراب سازی که توسط مهاجران آلمانی در قرن نوزدهم پایه گذاری شد، از اینجا آغاز می شود. اینجا یکی از اولین مراکز شراب سازی صنعتی در کشور است و ردپای آلمانی هنوز در معماری شهر دیده می شود. این منطقه با مسیرهای کپز (Kəpəz) و گوی گول در یک منطقه قرار دارد: قله کپز + گوی گول و مارال گول (Maralgöl).
منطقه تووز (Tovuz)–شمکیر (Şəmkir). در جهت غرب؛ تولید در مقیاس بزرگ.
انواع انگور محلی
علاوه بر انواع بین المللی (کابرنه، مرلو، شاردونه)، از انواع محلی نیز استفاده می شود — مدرسه (Mədrəsə)، بایان شیره (Bayanşirə)، خین دوقنی (Xindoqnı) و غیره. بیشترین صحبت در مورد "مدرسه" است: این یک نوع انگور قرمز متعلق به منطقه شاماخی است و شراب هایی که به بهترین وجه شخصیت خاص منطقه را نشان می دهند از آن به دست می آیند.
چگونه آن را در سفر بگنجانیم
چیدمان عملی ساده است: پیاده روی در صبح، مزرعه (تاکستان) در بعد از ظهر. نشستن در وسط یک تاکستان بعد از یک مسیر یک روزه، فرمت خوبی برای تکمیل آخر هفته است.
چند نکته:
- بیشتر مزارع نیاز به تماس قبلی دارند؛ وارد شدن از در و انتظار برای تست (تستینگ) اغلب جواب نمی دهد.
- اگر تست شراب وجود دارد، راننده نمی نوشد — یک مسئله ساده، اما اغلب فراموش شده. در تورهای گروهی، این مشکل خود به خود حل می شود.
- فصل برداشت انگور سپتامبر تا اکتبر است؛ مزارع در این دوره سرزنده ترین هستند.
- بسیاری از مزارع غذا نیز سرو می کنند — به همراه غذاهای منطقه ای، یک برنامه کامل دریافت می کنید.
سایر توقفگاه های غذایی (Gastro) در این نزدیکی
- لاهیج (Lahıc) — مسگری و غذای روستایی، در مسیرهای اسماعیل لی: پیاده روی کوهستانی موجو (Mücü)–لاهیج.
- قاخ (Qax) و زاقاتالا (Zaqatala) — فندق، عسل، غذاهای ساج (sac).
- لنکران (Lənkəran) — لونگی (ləvəngi) و پلوی ترش (turş aş)، به همراه مسیرهای هیرکان (Hirkan).
- شکی (Şəki) — حلوا و پیتی (piti)؛ آخر هفته شکی-قاخ.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها
