اگر تلفن در کوهستان آنتن نمی دهد: آمادگی در منطقه بدون ارتباط

در اکثر مسیرهای کوهستانی آذربایجان ارتباطات سیار یا وجود ندارد یا فقط در یک یا دو نقطه روی خط الراس آنتن می دهد. این نباید به عنوان یک مشکل، بلکه باید به عنوان یک شرایط قابل برنامه ریزی پذیرفته شود.
قبل از حرکت
- نقشه آفلاین را دانلود کنید. منطقه آفلاین Organic Maps ، Maps.me یا Google Maps. دانلود باید در خانه با وای فای انجام شود — در محیط کوهستان دیگر خیلی دیر است.
- فایل GPX را روی گوشی خود قرار دهید. اگر ردپایی از مسیر (تِرَک) وجود داشته باشد، حتی بدون سیگنال می توانید مکان خود را ببینید: ماهواره های GPS به ارتباطات سیار وابسته نیستند، آنها حتی در حالت پرواز نیز کار می کنند.
- باتری را تا 100٪ شارژ کنید و یک پاوربانک همراه داشته باشید. سرما باتری را دو برابر سریعتر خالی می کند — گوشی را در جیب داخلی، نزدیک بدن نگه دارید.
- در خانه مسیر را به یک نفر بگویید: کجا می روید، چند نفر هستید، چه زمانی برمی گردید، از چه ساعتی به بعد باید نگران شوند. این یک پیام یک جمله ای است و با ارزش ترین اطلاعات در جستجو و نجات است.
- شماره های امداد محلی و 112 را روی کاغذ بنویسید.
در محیط (کوهستان)
- گوشی را در حالت پرواز (Airplane mode) قرار دهید. تلفنی که به دنبال سیگنال می گردد سریعترین چیز برای خالی کردن باتری است. GPS برای ناوبری در حالت پرواز نیز کار می کند.
- اگر به سیگنال نیاز دارید، به سمت خط الراس یا شیب باز بالا بروید. کف دره و داخل دره های عمیق بدترین مکان ها هستند.
- اگر تماس برقرار نمی شود، پیامک (SMS) را امتحان کنید. پیامک با سیگنال بسیار ضعیف تری نسبت به تماس عبور می کند و می تواند با انتظار برای یک لحظه "آنتن دهی" در عرض چند دقیقه به خودی خود ارسال شود.
- یکی از ویژگی های مهم تماس اضطراری: 112 با شبکه هر اپراتوری کار می کند. حتی اگر اپراتور خود شما آنتن ندهد، اگر برج شخص دیگری وجود داشته باشد، شماره اضطراری عبور می کند.
گزینه های ماهواره ای
در سال های اخیر، این زمینه بسیار ارزان تر شده است:
- گوشی های دارای پیام رسانی ماهواره ای. آیفون های جدید و برخی از مدل های اندروید قابلیت ارسال پیام های اضطراری از مناطق بدون ارتباط را دارند. پشتیبانی در آذربایجان در همه جا یکسان نیست — قبل از سفر بررسی کنید.
- دستگاه هایی مانند فانوس های ماهواره ای (PLB) و Garmin inReach. مطمئن ترین راه حل برای مسیرهای چند روزه و انفرادی. آنها برای اجاره نیز در دسترس هستند.
ارتباط با گروه
در یک منطقه بدون ارتباط، آنچه در داخل گروه بیشترین کارایی را دارد، فناوری نیست، بلکه توافق است:
- نقطه جدایی و زمان تجمع از قبل تعیین می شود.
- گروه هرگز یک نفر را پشت سر نمی گذارد؛ سرعت کندترین فرد، سرعت گروه است.
- در مسیرهای بسیار طولانی، PMR/بیسیم های کوچک (کانال از قبل توافق شده) در شعاع چند کیلومتری کار می کنند.
نتیجه گیری که تفکر را ساده می کند
فقدان ارتباط به خودی خود یک خطر نیست. خطر این است که با تکیه بر ارتباطات به جاده بزنید. برای فردی که مسیر را می داند، یک تِرَک دارد و به کسی گفته است که چه زمانی برمی گردد، نداشتن سیگنال یک شرایط عادی است.
اگر برای اولین بار در مسیرهای دورافتاده و بدون علامت می روید، یک گروه با راهنما ساده ترین راه حل است — به عنوان مثال گالاخودات–گریز (Qalaxudat-Griz) یا راه اِه، گریز (Eh yolu, Griz).
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها