آب و غذا در کوهپیمایی: چه مقدار، چه زمانی، چه بخوریم
تمام شدن ناگهانی نیرو در میانه پیادهروی — اغلب نه به آمادگی جسمانی، بلکه به آب و غذا مربوط است.
آب: چه مقدار
برای یک مسیر یکروزه:
- هوای خنک، مسیر متوسط ← ۱٫۵ تا ۲ لیتر
- هوای گرم یا صعود زیاد ← ۲٫۵ تا ۳ لیتر
- قله بلند (هوای خشک، تنفس سریع) ← ۳ لیتر
چه زمانی بنوشیم
احساس تشنگی خودش آغاز کمآبی است. روش درست: هر ۲۰ دقیقه یکی دو جرعه. نوشیدن نیم لیتر یکجا فایده ندارد — بدن جذبش نمیکند و فقط سنگینی میآورد.
در ارتفاع احساس تشنگی ضعیف میشود. برای همین در مسیرهای قله بر اساس ساعت بنوشید، نه احساس.
الکترولیت: بخش فراموششده
همراه عرق، علاوه بر آب، نمک هم از دست میرود. فقط آب نوشیدن گاهی وضع را بدتر میکند (سردرد، گرفتگی عضلات).
راهحلهای ساده:
- ساشه الکترولیت از داروخانه (از نوع ORS)
- آجیل شور
- یک بطری آب با یک نیشگون نمک + کمی لیمو
غذا: دو نوع
انرژی آهسته (صبحانه، ناهار): جو دوسر، نان، تخممرغ، برنج. ۱٫۵ تا ۲ ساعت پیش از مسیر.
انرژی سریع (در راه): میوه خشک، خرما، موز، شکلات، شکلات انرژیزا. هر ۱ تا ۱٫۵ ساعت کمی.
قاعده اصلی: پیش از گرسنه شدن بخورید. وقتی گرسنگی سراغتان میآید، انرژی تمام شده و بازیابیاش ۳۰ تا ۴۰ دقیقه طول میکشد.
چه نخوریم
- صبحانه سنگین و چرب (در سربالایی معده را آزار میدهد)
- نوشابه گازدار شیرین زیاد (تند بالا میرود و تند میافتد)
- غذای تازهای که روز پیادهروی برای اولین بار امتحان میکنید
آب چشمه
آب چشمه کوهستان معمولاً تمیز است، اما تضمینی نیست — ممکن است بالادست دام بچرد. در مسیرهای طولانی برداشتن فیلتر یا قرص تصفیه کار هوشمندانهای است.
سفره روستایی
در بسیاری از مسیرها (لریک، توکیاخیل، یاردیملی، مستدرگاه) پس از پیادهروی در خانه روستایی غذا هست. این بهترین بخش مسیر است — اما پیش از پیادهروی به آن تکیه نکنید و غذای خودتان را در کوله داشته باشید.
آمادهاید خودتان تجربهاش کنید؟ تاریخهای پیش رو را ببینید.
دیدن تورها

